یادبود الکساندر، اسقف کومان

در شهر کامان [که در پونت پلمونیاکی در کنار رودخانه ایریس واقع شده است] ، نزدیک نئوکساریا، که اسقف آن در زمان توصیف شده، قدس گریگوری معجزه ساز بود، مردی به نام الکساندر در فقر داوطلبانه زندگی می کرد؛ زندگی خوشایند او از چشمان مردم پنهان بود و فقط خدا می دانست. الکساندر مقدس، یک مرد بسیار تحصیل کرده بود، می توانست ثروت قابل توجهی به دست آورد و از احترام همه برخوردار باشد، اما او برای خدا فقر داوطلبانه را انتخاب کرد.

الکساندر مقدس با تمایل به تغذیه از کار دستان خود، در نهایت فروتنی، تقریبا آخرین نوع خدمات را انتخاب کرد: او شروع به تولید زغال سنگ و فروش آنها کرد و با آن غذای روزانه را به دست آورد. از این رو، الکساندر مقدس مورد شوخی و سرگرمی کودکان شد: از کار، صورت و لباس او با گرد و غبار زغال سنگ سیر می شد و هنگامی که او در این حالت به بازار می رفت، به اتیوپی می رسید؛ در کل شهر الکساندر مقدس به عنوان یک زغال سنگ شناخته می شد. اما خداوند، که در بالا زندگی می کند، به فروتنان نگاه می کند و آنها را بالا می برد، دوست داشت که در زمان زندگی دنیوی خود، غلام فروتن الکساندر را جلال دهد و در کلیسا خود ستون و تزئینات خود را به او بدهد؛ او برای این کار او را به درجه معجزاتی اهدا کرد. اسقف کمانی، اسقف گرگوری و ساکنان شهر، او را با آنها به اسقف مقدس در شهر نورود فرستاد تا او را به اسقف مقدس در قبرستان بفرستد.

هنگامی که در کلیسای جامع شروع به انتخاب مردی کردند که شایسته تخت مقدس باشد، اختلافاتی آغاز شد: برخی از افراد را از نژاد اشراف انتخاب می کردند، برخی دیگر ثروتمند، برخی دیگر سخنران، برخی دیگر با ظاهر و سن محترم، و همه این برگزیده ها را به حضور قدس گریگوری معجزه ساز به عنوان افرادی که شایسته ستایش و اسقف بودن بودند، می آوردند. قدس گریگوری معجزه ساز عجله نمی کرد، اما با انتخاب و تقدیس اسقف، منتظر بود که خداوند خودش شایسته باشد. او به کلیسای بزرگ خطاب کرد و به او یادآوری کرد که چگونه خدا داوود را برای آخرین پادشاهی اسرائیل انتخاب کرده است: هنگامی که عیسی پسر بزرگش سَاوَی را به سمت سموئیل مقدس آورد، از خداوند پرسید که آیا این فرد مسح شده برای او مقدر نیست؟ خداوند گفت: "اما به شکلی بلند و بلند نگاه کن".

"و ما باید، " گفت "مقدس گریگوری، "برای این شهر چوپان انتخاب کنیم، نه با قضاوت از ظاهر، بلکه باید به دنبال آنچه خدا آماده کرده است: زیرا انسان به چهره نگاه می کند، و خدا به قلب، و اندازه گیری شایستگی ظاهر نیست، بلکه حالت درونی قلب است، که فقط خداوند می داند. این کلمات مقدس گریگوری برای برخی ناخوشایند بود، و آنها با لبخند با یکدیگر صحبت کردند: اگر به ظاهر و شرافت منشأ نگاه نکنند، الکساندر زغال سنگ می تواند انتخاب شود و به عنوان اسقف انتخاب شود. یادآوری الکساندر زغال سنگ باعث خنده در دیگران در مجمع شد؛ اما مقدس گریگوری پس از اندکی تفکر گفت: "این کار خداوند نیست که بدون عمل خداوند ذکر شده است، این مرد که اکنون موضوع شده است. و من شروع به پرسیدن این الکساندر کردم: من می خواهم از او یاد کنم. "

در این زمان، الکساندر مقدس در کنار ساختمان که در آن کلیسای جامع بود ایستاده بود و خچرانی که متعلق به کسانی بود که برای انتخاب آمده بودند را در دست داشت. برخی بیرون رفتند و الکساندر مقدس را به کلیسای جامع آوردند. وقتی که او در میان جمعیت ایستاد، همه شروع به نگاه کردن به او کردند و به او خندیدند، زیرا هم خود او و هم سنگ شکن فقیرش از زغال سنگ سیاه شده بودند. در طول خنده همه، او با احترام در مقابل قدیس ایستاده بود و به خود عمیق می شد و به خندندگان توجه نمی کرد.

الکساندر مقدس، اگرچه می خواست خود را پنهان کند، اما قادر به دروغ گفتن در برابر این کشیش محترم نبود و از سوگند نیز می ترسید، همه چیز را در مورد زندگی خود گفت: چگونه او، مردی با دانش زیاد، خود را برای خدا فروتنی کرد و خود را به فقر داوطلبانه پوشاند. از مکالمه با او، الکساندر مقدس مطمئن شد که او نه تنها علم را بلکه کتاب مقدس را نیز به خوبی می داند. پس از آن، الکساندر مقدس به افراد نزدیک خود دستور داد الکساندر مقدس را به نزد خود ببرند و او را بشویند، لباس بپوشند و دوباره به کلیسای جامع بیاورند. و خود، دوباره به جای خود نشست و در این زمان یک مکالمه خداپرستانه را انجام داد. بعد از مدتی، الکساندر مقدس به کلیسای جامع وارد شد، او در لباس های بسیار روشن و بسیار زیبا بود؛ و تمام کسانی که قبلاً از کتاب مقدس دیده بودند، نمی توانستند از او سوالاتی را بپرسند.

در آن زمان، آن ها خود را سرزنش می کردند که چنین مردی عاقل که خود را برای خدا فروتن می دانست، به عنوان یک دیوانه مورد تمسخر قرار می گرفت. سپس همه حاضر در مجمع، با شادی و اجماع، الکساندر مقدس را به عنوان اسقف انتخاب کردند، به تحقق کلام خداوند که در کتاب مقدس آمده است: "مرد به چهره نگاه می کند، اما خداوند به قلب نگاه می کند" (1 پادشاه 16: 7). گریگوریوس مقدس، اول الکساندر مقدس را در درجه های سلسله مراتبی ارتقا داد، او را در یحیی و سپس در اسقف تقدیم کرد. پس از تقدیم او، الکساندر اسقف مقدس را به مردم اعلام کرد.

هنگامی که قدیس درس می گفت، از دهان او رحمت روح القدس مانند رودخانه جاری می شد و قلب ها را به آرامش می رساند؛ و کل شهر از داشتن چنین چوپان آموزنده ای خوشحال می شد و خدا را ستایش می کرد. قدس گریگوریو به نئوکساریا رفت و قدس الکساندر در کومان، گله مسیح را در کومان کشت، برای مؤمنان در کلام و زندگی نمونه ای بود. در حالی که یک فیلسوف جوان از آتتیک در کومان بود؛ شنیدن درس های قدس به مردم، او از سادگی سخنرانی او، بدون زیورات سخنرانان، می خندید؛ اما قدس الکساندر در درس های خود به زیبایی کلمه، بلکه به خاطر آموزشی که می داد، نگران نبود، و سادگی شنوندگانش با سادگی، در عین حال بسیار آزار دهنده بود.

اما یک بار این فیلسوف آتتیک چنین رویا ای داشت: پیشاپیشش گله ای از کبوترهای بسیار زیبا و سفید ظاهر شد که درخشش بسیار خوبی داشتند، همانطور که خواننده مزامیر می گوید: "پرهای آن با نقره پوشانده شده است، و پرهای آن با طلا خالص" (زبور ۶۷: ۱۴) ، و در عین حال یک صدا بود که می گفت: <unk> این کلمات اسقف الکساندر است که تو به آن ها می خندی. پس از بیدار شدن از رویا، فیلسوف از رفتار خود شرمنده شد و به اسقف رفت و از او عذرخواهی کرد. به زودی در دوران سلطنت دیوکولیتانی [امبراطور در سال ۲۸۴/۳۰۵] علیه مسیحیان آزار و شکنجه آغاز شد و اسقف مقدس الکساندر، اسقف کامانی، توسط بت پرستان بی دین دستگیر شد؛ او را مجبور به غسل و پرستش کرد، زیرا او مسیح را رد نکرده بود، و پس از شکنجه در آتش برای شهادت در یاد اسقف مقدس ما، او را قبول کرد.